Branson, MO en Table Rock Lake

Maandag 18 april

We maken nog even gebruik van het internet op de camping, gisteravond viel de verbinding steeds weg, bovendien vielen we om van de slaap en lagen we al op elf uur op bed. Vanmorgen is de internet verbinding een stuk beter zodat we alle klaarstaande verhalen van de blog kunnen uploaden. Dat stelde een aantal trouwe lezers gerust, omdat ze even niets meer van ons hadden gehoord. We Whatsappen weer even met thuisfront en feliciteren de jarigen van vandaag en onze zoon die zijn 2e mastertitel in ontvangst gaat nemen. Jammer dat we er niet bij kunnen zijn. We doen het vandaag rustig aan en verlaten pas om elf uur de camping. We zijn het steeds maar zoeken naar een beetje internet goed zat en rijden rechtstreeks naar de Verizon winkel naast de Walmart van gisteravond. Helaas verkopen zij geen prepaid wifi hotspots, alleen maar wifi hotspots met 2-jarig abonnement, dat is voor ons minder handig als je er maar 6 weken per jaar gebruik van maakt. Toch hebben we eerder bij de Walmart een prepaid wifi hotspot van Verizon gezien. We spreken met de manager af dat we die gaan kopen en dan terug komen. We betalen een vergoeding (fee) als de Verizon medewerker voor ons het apparaat gaat activeren met prepaid internet en er voor zorgt dat al onze apparaten feilloos op internet gaan werken. We hebben gekozen voor Verizon omdat dat de grootste aanbieder is en een heel goede dekking heeft door heel de USA, inclusief de meeste natuurparken. Voor 2 GB data betalen we $35, dit blijft 2 maanden geldig. Wellicht niet echt veel maar we weten echt niet wat we per week / maand gaan gebruiken. Voor niets gaat de zon op zullen we maar zeggen, maar dat geldt dan weer niet voor wireless internet.

Branson Landing Boulevard

Er zijn uiteindelijk 3 medewerkers voor nodig om het apparaatje te activeren waarmee wij de rest van de vakantie kunnen internetten waar we maar willen, mits er wel telefoonbereik is natuurlijk. Als zij er al een uur mee bezig zijn zijn wij blij dat we het niet zelf hebben gedaan, dat is die fee wel waard.

Inmiddels is het al één uur als we eindelijk op weg kunnen naar de volgende bestemming. We gaan naar Branson in MO (Missouri). We rijden naar Bransons Landing Boulevard, parkeren de camper op een speciale RV parkeerterrein, natuurlijk het verste parkeerterrein, en lopen terug naar de Landing Boulevard. Het blijkt een gezellige, zij het wel erg toeristische winkelstraat met halverwege een grote waterorgel  / fontein. Hiervandaan lopen we naar de Main street, het Old Historic Center, maar als we willen oversteken komt er net een trein langs van een paar kilometer, hij rijdt stapvoets zodat wij bijna 15 minuten staan te wachten voor de bomen weer open gaan en wij kunnen oversteken. In de Main street stappen we op de gratis trolley en rijden een rondje door het centrum. 

Terug op het beginpunt winkelen we nog wat maar kunnen niets leuks vinden, veel te veel kitsch. Als afsluiting gaan we naar de Starbucks voor een Iced coffee en dan terug naar de camper want er komen steeds donkerder wolken aan. We tanken nog even, de benzine wordt steeds goedkoper, nu nog maar $1,819 per gallon, rekenen jullie eens om hoeveel Euro per liter dit kost! Vanavond willen we naar een camping die ons is aanbevolen door Kathy en Russell aan het Table Rock Lake. Het is een Army Corps camping, maar toegankelijk voor iedereen.  

De Army bezit over het gehele land campings op de mooiste stukjes grond, vaak geschonken door de plaatselijke overheden en door de genie aangelegd. Militairen on duty en veteranen kunnen tegen een zeer gereduceerd tarief gebruik maken. Als je 62 jaar bent, hoef je nog maar $ 10 per jaar te betalen en heb je verder toegang tot honderden Army Corps lokaties.

We staan er nog geen vijf minuten of Lance, een zeventiger, komt even een praatje maken. In nog geen 10 minuten weten we dat hij 20 jaar bij de Chicago police had gezeten, bijna alles heeft meegemaakt en daarna als militairy police heeft gediend in Irak en Afganistan, dat hij op een transplantatie hart zit te wachten en met een nieuw hart naar Europa gaat afreizen want zijn voorouders waren van Zweedse afkomst  en dat hij ook nog amateur vlieger is. Phuufff, die zat om een praatje verlegen! 

Nu is het weer heel stil, we zitten op een mooie plek met uitzicht over het meer. Ondanks de dikke bewolking en regendreiging is er een prachtige zonsondergang te zien over het meer, de wind is inmiddels gaan liggen en we horen geen enkel ander geluid dan de vogels om ons heen. Wat een rust!

Jammer dat de temperatuur gezakt is, het is te koud om buiten te zitten maar binnen smaakt ons welkomstdrankje ook wel goed. Na het eten werken we de blog bij en genieten nog een tijdje van de stilte om ons heen. Dan begint het zachtjes te tikken op het dak van de camper, ons eerste en hopelijk laatste regenbuitje. Regen is meer iets voor thuis!

Vandaag gereden: 60 miles (97 km)

Camping: Mill Creek Campground